Niskie temperatury stanowią bezpośrednie zagrożenie dla zdrowia i życia zwierząt domowych, a zapewnienie im odpowiednich warunków bytowania jest prawnym obowiązkiem każdego opiekuna. Zgodnie z Ustawą o ochronie zwierząt, właściciel ma obowiązek chronić przed surowymi warunkami atmosferycznymi. W czasie mrozów apelujemy o szczególną czujność i podjęcie natychmiastowych kroków, które zapobiegną cierpieniu czworonogów, wychłodzeniu organizmu, a w skrajnych przypadkach – ich śmierci.
Kwestią kluczową jest zapewnienie zwierzęciu izolacji od mrozu i wilgoci. Najskuteczniejszym rozwiązaniem jest przeniesienie pupila, który przebywa na zewnątrz, do pomieszczenia zamkniętego, takiego jak garaż, kotłownia czy przedsionek domu, szczególnie w porze nocnej, gdy temperatura gwałtownie spada. Jeżeli pies musi pozostać na zewnątrz, jego buda musi być szczelna, ocieplona styropianem i odizolowana od podłoża. Bardzo ważne jest zastąpienie koców i szmat suchą słomą. Tkaniny chłoną wilgoć i zamarzają, stając się lodowatą taflą, natomiast słoma pozwala psu utrzymać ciepłotę ciała i pozostaje sucha znacznie dłużej – trzeba również pamiętać o jej wymianie, gdy wilgotnieje.
Przypominamy również, że trzymanie psa na uwięzi w trakcie silnych mrozów jest skrajnie niebezpieczne. Pies na łańcuchu ma ograniczone możliwości ruchu, który jest naturalnym sposobem na rozgrzanie organizmu. Ustawa o ochronie zwierząt wyraźnie zakazuje trzymania zwierząt na uwięzi w sposób stały dłużej niż 12 godzin na dobę oraz na uwięzi krótszej niż 3 metry. W czasie mrozów należy bezwzględnie umożliwić psu swobodne poruszanie się po ogrodzonym terenie lub zapewnić mu regularną aktywność, która pomoże mu przetrwać niskie temperatury.
Urząd Miasta przypomina, zgodnie z Ustawą o Ochronie Zwierząt:
Art. 9. 1. Kto utrzymuje zwierzę domowe, ma obowiązek zapewnić mu pomieszczenie chroniące je przed zimnem, upałami i opadami atmosferycznymi, z dostępem do światła dziennego, umożliwiające swobodną zmianę pozycji ciała, odpowiednią karmę i stały dostęp do wody.
2. Zabrania się trzymania zwierząt domowych na uwięzi w sposób stały dłużej
niż 12 godzin w ciągu doby lub powodujący u nich uszkodzenie ciała lub cierpienie
oraz niezapewniający możliwości niezbędnego ruchu. Długość uwięzi nie może być
krótsza niż 3 m.
Art. 9a. Osoba, która napotka porzuconego psa lub kota, w szczególności pozostawionego na uwięzi, ma obowiązek powiadomić o tym najbliższe schronisko dla zwierząt, straż gminną lub Policję.
Jeśli widzisz zabiedzonego, chudego, albo chorego psa na uwięzi - interweniuj. Powiadom Policję, Straż Miejską, Powiatowego Lekarza Weterynarii lub Urząd Miasta.